Eternal Future

Schrijfwerk

Een brief.

Beste ex,

Natuurlijk zal ik jou deze brief nooit sturen,  maar ik wilde alles nog even opschrijven. Even het verhaal voor een laatste keer kwijt kunnen. Als ik terug denk aan het moment dat jij het uit had gemaakt en de tijd erna, herinner ik me een enorme vloed van pijn en emoties. Dit lijkt nu allemaal heel onwerkelijk. Hoe kan het zijn dat ik er zo erg onder geleden heb terwijl ik nu zo gelukkig ben? Het kwam niet volkomen onverwachts dat jij het had uitgemaakt. Nee, de week pauze en je woorden of we konden praten zeiden al genoeg. Maar ik had die week daarvoor niet verwacht dat je een lijstje had met dingen waar jij je bij mij aan irriteerde. Nooit had je daar een woord over gesproken. Ik wilde graag alles beter maken. Mijn best doen. Mezelf “verbeteren” voor jou. Van jou kreeg ik alleen halfhartige antwoorden terug. Ik moest zelf de pauze voorstellen. Na even geen antwoord te geven zei je dat je dat wel wilde. Zodat je kon nadenken. Ik ben lopend naar huis gegaan, helemaal in tranen. Je wilde me nog met de auto terug brengen, maar ik wilde mijn eer nog hoog houden. Het was een helse week, maar gelukkig had ik vrienden waarmee ik kon afspreken.

Maybe we got lost in translation, maybe I asked for too much,
And maybe this thing was a masterpiece ’til you tore it all up.
Running scared, I was there, I remember it all too well.

– All too well, Taylor Swift

Toen kwam het moment dat je wilde praten. Ik wilde niet weer bij jou thuis praten, want ik wist wel een beetje hoe het zou eindigen. Ik weer in tranen, natuurlijk. Jij kwam naar mij toe en we hadden in je auto gepraat. Je kon dit niet meer, je hield al weken niet meer van me. Weer iets wat je me nooit had verteld. Iets waar ik nooit iets aan kon doen. Ik vond het oneerlijk, je had me geen kans gegeven om alles beter te maken. Ik wilde niet gaan, want ik wist dat het dan de laatste keer was dat ik je zou zien. Jij wilde nog vrienden blijven, maar dat kon ik niet aan. Hoe kon ik vrienden blijven met iemand die niet hetzelfde voelde als ik voor hem? En zo ging het dus, je werd verwijderd van Facebook en zo ook uit mijn leven. Mijn hart deed ongelofelijk zeer en ik wilde je hartstikke graag terug, ondanks alle discussies die we hadden en onenigheden waar we nooit uit zouden komen.
Twee weken later kreeg ik midden in de nacht een appje waarin je zei hoe stom je was geweest enzovoort. Ik zag het pas ‘s ochtends en zo kwamen we weer aan de praat. Je had met een vriend van ons gesproken en het was een emotioneel gesprek. Maar opeens veranderde je weer van gedachten. Alle pijn kwam weer opnieuw. Alsof ik je opnieuw was verloren.

Hey, you call me up again just to break me like a promise.
So casually cruel in the name of being honest.
I’m a crumpled up piece of paper lying here
‘Cause I remember it all, all, all… too well.
Time won’t fly, it’s like I’m paralyzed by it
I’d like to be my old self again, but I’m still trying to find it

– All too well, Taylor Swift

Tweede kerstdag kwam en we zouden eigenlijk drie jaar samen zijn geweest. Heel de kerstvakantie was dan ook een moeilijke periode voor me. Uiteindelijk ging het wat beter met me. Ik vond eindelijk dat mijn leven weer leuk was. Ik begon eindelijk te denken dat ik misschien wel beter af was zonder je dan met je. Maar toen hoorde iets wat me redelijk boos maakte. Ik had er niet om gevraagd om het te horen, maar het werd mij gewoon uit het niets verteld. Jij had een nieuwe vriendin. O nee, dat feit maakte me niet boos. Ik was wel zo ver dat het mij niet heel veel meer uitmaakte of je een nieuwe vriendin kreeg of niet. Nee, het was het meisje waarmee je een relatie kreeg. Het meisje waar ik jaloers op was toen wij nog een relatie hadden. Het meisje waar ze steeds gesprekken mee had via Facebook en Whatsapp. Het meisje dat je iedere week bij een vriendengroep zag. Het meisje waarvan ik wist dat je die aantrekkelijk zou kunnen vinden. Het meisje waarbij jij zei: “Kleine kans dat ik daar ooit verliefd op zal worden. Zij heeft zoveel problemen, daar heb ik helemaal geen zin in.” Je loog tegen me. Je hebt tegen me gelogen en dat maakte me boos. Wat zou dan allemaal nog meer leugens kunnen zijn geweest? Ik blokkeerde jou op Facebook, want ik zag je steeds wel ergens terug komen.

Gelukkig keerde mijn leven ook heel snel om toen. Ik kreeg zelf een nieuwe vriend waar ik heel gelukkig nu mee ben. Hij doet dingen voor me, die jij nooit hebt gedaan. Ik durf dit nu vrijuit hier te zetten, maar ik weet ook wel dat ik dat nooit bij jou zo er in zou wrijven. Hij liet me alles vergeten, maar het enige wat me toch wel een beetje dwars zat was dat. Uiteindelijk hoorde ik dat het uit was tussen jou en dat meisje. Opeens kwam er enorme opluchting, alsof ik het nu wel volledig kon accepteren. Ik kon jou zelfs deblokkeren op Facebook. Het maakte me echt allemaal niet meer uit. Toen zag ik je ook nog op een festival waar ik was met mijn vriend. Ik zag je en ik voelde niks. Natuurlijk wel even spanning, omdat dat de eerste keer was dat ik je zag sinds je het had uitgemaakt. Maar ik voelde geen liefde meer voor je. Helemaal niks meer. Het is fijn om die bevestiging te krijgen. Natuurlijk weet ik ook wel dat ik van mijn vriend nu hou en voor de volledige 100% voor hem ga en dat hij geen rebound is, maar toch is die bevestiging fijn. Ik hoef er nooit meer aan te twijfelen dat ik ooit nog iets voor je zal voelen.

Stiekem heb ik een theorie waarom het uit is met dat meisje. Dat zal ik ook nooit aan je toegeven. Maar ik ken je en ik heb wel het idee dat dit de waarheid is. Je mistte iemand die er voor je was en altijd voor je klaar stond. Iemand waar je mee kon praten. Iemand die je aandacht gaf. Zij deed dat en ze zag er naar jouw voorkeur uit. Zij was het eerste en beste wat je kon krijgen en je nam het aan. Ik denk dat je je toen realiseerde dat dit hem toch niet echt was en hem ook niet zou worden en dat je het dus hebt uitgemaakt.

Ik denk niet dat vriendschap er nog meer in zit voor ons. Ik zou zelf niet je aanspreken, omdat ik niet het idee heb dat ik daar nog iets mee win. Ik heb niet het idee dat jouw vriendschap nog een toevoeging zal zijn aan mijn leven, want ik zie de discussies zo weer opnieuw beginnen. Ik weet niet of je me hebt gezien tijdens het festival, maar ik denk het wel. Stiekem hoop ik ook dat je hebt gebaald toen je me zag. Dat je baalde dat je me hebt laten gaan. Ik ben wel benieuwd hoe het gesprek zou verlopen als je me zou aanspreken. Maar dat zullen we allemaal waarschijnlijk nooit weten, want dit zal ik je nooit vertellen.

Groetjes, Amanda

50765

Foto: google

De meeste dromen zijn bedrog.

Om weer eens wat verandering erin te brengen, iets wat ik tijden geleden terug heb geschreven. Ik weet dat ik niet de geweldigste schrijver ben, maar ik wil toch soms graag dingen delen. Dit is een droom die ik ooit heb verwoord. Normaal gesproken doe ik dat niet, maar deze droom was hartstikke levendig, ookal was het helemaal niet echt. Ik ga het gewoon doen! Hier komt het:

“Het was een vreemde droom. Een jongen die ik ooit heb leren kennen nam me mee. Ik ken hem verder niet zo goed. Hij is opzich wel aardig, ik heb niet bepaald een mening over hem. Ik werd meegnomen naar een rand, daarachter lag water. Het water zag er voor het grootste gedeelte, donker, kwaadaardig uit. Daarachter was het normaal. Hij hield me vast. Zijn rug was naar het water gekeerd. Langs hem heen zag ik het dreigende water. ‘Je moet erdoor heen. Je hebt geen andere keus. Ik help je wel.; Ik kon geen woord uitbrengen. Het enige wat ik wist was dat ik niet het water in wilde. Ik ben niet bang voor water, maar dit water zou me ergens heen brengen. Voordat ik op die plek zou komen zou ik iets moeten doorstaan Ik weet niet wat, maar het oelde niet goed aan. Ik wilde niet. Ik verzette geen stap. Hij bleef maar herhalen dat ik geen keuze had. Daarna werd ik wakker. Het gevoe dat ik had voelde raar. Het voelde aan de ene kant fijn aan om iemand vast te kunnen houden. Met diegene ergens inspringen waar je bang voor bent. Het gevoel dat iemand je niet los zou laten. Maar waarom had ik dan een angstig gevoel voor het onbekende gedeelte? De val met gebeurtenissen die ik zou moeten doorstaan. Hij zou me niet begrijpen, hoe stevig hij me ook vast zou houden. Ik denk dat een ander persoon me zou moeten begrijpen voordat ik die sprong zou kunnen maken. Maar niemand lijkt me te begrijpen. Alsof ik alleen op de wereld ben. Dat klopt niet. Genoeg mensen lopen hier rond. Alleen mijn ziel is in een andere wereld, een andere dimensie. Alleen met mijn gedachtes en gevoelens. Onbereikbaar voor mensen. Ik vroeg me af of iemand mijn ziel terug kon halen. Het is een eenzame, donkere wereld.”