Eternal Future

Monthly Archive: June 2014

Akte.

Op de pabo heb je de keuze uit drie aktes: protestants-christelijk, rooms-katholiek en openbaar. Ik wilde een akte behalen, maar ik zat vorig jaar nog te denken welke ik wilde behalen. Ik ben niet gelovig dus zou het dan openbaar worden? Ik vond dat  niet heel nuttig,  want daar vragen ze eigenlijk niet naar op openbare scholen. Wat werd het dan pc of rk? Ik heb vroeger op een katholieke basisschool gezeten en van oorsprong is mijn familie katholiek. Rooms-katholiek ligt dus het meest dicht bij me nog du daarvoor ben ik uiteindelijk gegaan.

Dit jaar moest ik een essay schrijven en een gesprek voeren om die akte daadwerkelijk te behalen. Voor een stichting moesten we filmpjes maken en beschrijven hoe het katholiek onderwijs er nu uit ziet. Daarnaast moest je het met verplichte documenten vergelijken. Maar het belangrijkste onderdeel was verwoorden wat mijn visie is op ideaal katholiek onderwijs. Ik had er niet echt een beeld bij , maar uiteindelijk heb ik toch acht pagina’s kunnen schrijven in totaal. Aan de hand van mijn essay, moest ik in een groepje vorige vrijdag een gesprek voeren. Ik was hartstikke zenuwachtig, want ik wilde dit echt niet herkansen. Uiteindelijk viel het gelukkig allemaal mee, maar toen we buiten het lokaal even moesten wachten terwijl de docent en de bisschoppelijke gedelegeerde die ook erbij zat het cijfer gingen bepalen. Uit eindelijk maakte ik me zorgen om niets, voor mijn essay en mijn gesprek had ik beide een 7.

Heel blij ben ik hiermee, want nu kan ik eindelijk zeggen: Ik heb de Rooms-katholieke akte behaald!

largeFoto: weheartit.com

LIO stage

Volgend jaar is alweer het laatste jaar van mijn opleiding. Voor volgend jaar moest ik dus ook zelf een LIO stageplek (Leerkracht in opleiding) gaan zoeken. In het begin probeerden veel mensen van mijn studie nog een plek te zoeken bij hun in de buurt. Vorig jaar mocht dit namelijk. Dit jaar is het helaas veranderd en moet je dus per se een school zoeken die is aangesloten bij de hogeschool. Wat dat betreft heb ik een beetje pech, want ik woon in een gat. Okee, zo klein is het dorp ook weer niet, maar ik moet toch wel mooi 20 minuten fietsen wil ik bij het eerst vindbare station komen om vervolgens daar alleen een sprinter te kunnen pakken. Deze strijd om het toch in de buurt te mogen doen duurde even. Zelf heb ik het niet geprobeerd, omdat ik niet wilde dat ik een plek zou  vinden en die mensen teleur moest stellen omdat het niet mocht. Er stonden wel allemaal vacatures op de elektronische leeromgeving, maar vaak had ik dan een reistijd van 2+ uur. Dit is natuurlijk niet te doen als je er al acht uur moet zijn en dat uiteindelijk iedere werkdag voor vijf weken lang moet doen. Uiteindelijk is de strijd verloren en ben ik maar op zoek gegaan naar een stage plek in Rijswijk/Voorburg. Hier ben ik midden/eind mei mee begonnen. In eerste instantie probeerde ik het bij de school waar ik al eerder stage had gelopen. Ze wisten alleen niet of ze plek hadden dus dat moesten ze nog uitzoeken. Helaas ging hier vakantie nog over en ging het dus helemaal niet snel. Inmiddels belde ik ook andere scholen, maar die wisten het ook allemaal niet en moesten het ook uitzoeken. Nog meer vakantie ging erover heen. Uiteindelijk hebben vier scholen gezegd dat ze geen plek hebben voor volgend jaar. Eén school is nog steeds aan het uitzoeken of ze plek voor me hebben volgend jaar. Ik belde die school vrijdag, maar ze wist nog niets, omdat de collega die ze op het oog had ziek was. Maar ze was vorig jaar heel enthousiast om een LIO stagiair te hebben dus hopelijk zit dat wel goed.

Naast die school kreeg ik gisteren te horen dat een andere school wilt dat ik op gesprek kom. Helemaal super, want zo ver ben ik met een LIO plek nog niet gekomen! Maandag om 16.15 heb ik met de leerkracht een gesprek waar ik dan misschien terecht bij zou kunnen komen. Er moet natuurlijk eerst worden gekeken of het klikt dus ik hoop heel erg dat het goed komt. Ben daar best zenuwachtig voor, want mijn opties zijn een beetje weg. Ik hoop dat die andere school ook nog een gesprek wilt voeren zodat ik bijna zeker weet dat ik wel een plekje heb. Voor de vakantie moet het namelijk geregeld zijn en ik ga 12 juli weg. Dan moet er dus ook een contract getekend zijn. Een nieuwe school bellen kost best veel tijd als ze geen vacature hebben (of als de vacature al vervult is). Ik hoop heel erg dat het gesprek goed gaat en ze meteen zeggen dat ze me willen hebben. Dan ben ik weer een stapje dichter bij mijn diploma!

classroom

Foto: weheartit.com

And… next.

Okee, het is weer zover. Ik was helemaal niet blij met de vorige layout. Veel te donker voor de zomer. Daarom heb ik nu een wit thema gekozen en daarvoor een banner gemaakt. Ik ben niet voor niets Amanda en daarom ben ik ook niet helemaal te spreken over hoe deze banner is geworden. Enfin, hij is beter dan de laatste dus ik laat hem lekker voorlopig zo.  Hoet het thema zelf eruit ziet ben ik overigens wel heel blij mee. Lekker strak en simpel, maar niet zo simpel dat de posts eruit zien alsof het één post maar is.

 

Een brief.

Beste ex,

Natuurlijk zal ik jou deze brief nooit sturen,  maar ik wilde alles nog even opschrijven. Even het verhaal voor een laatste keer kwijt kunnen. Als ik terug denk aan het moment dat jij het uit had gemaakt en de tijd erna, herinner ik me een enorme vloed van pijn en emoties. Dit lijkt nu allemaal heel onwerkelijk. Hoe kan het zijn dat ik er zo erg onder geleden heb terwijl ik nu zo gelukkig ben? Het kwam niet volkomen onverwachts dat jij het had uitgemaakt. Nee, de week pauze en je woorden of we konden praten zeiden al genoeg. Maar ik had die week daarvoor niet verwacht dat je een lijstje had met dingen waar jij je bij mij aan irriteerde. Nooit had je daar een woord over gesproken. Ik wilde graag alles beter maken. Mijn best doen. Mezelf “verbeteren” voor jou. Van jou kreeg ik alleen halfhartige antwoorden terug. Ik moest zelf de pauze voorstellen. Na even geen antwoord te geven zei je dat je dat wel wilde. Zodat je kon nadenken. Ik ben lopend naar huis gegaan, helemaal in tranen. Je wilde me nog met de auto terug brengen, maar ik wilde mijn eer nog hoog houden. Het was een helse week, maar gelukkig had ik vrienden waarmee ik kon afspreken.

Maybe we got lost in translation, maybe I asked for too much,
And maybe this thing was a masterpiece ’til you tore it all up.
Running scared, I was there, I remember it all too well.

– All too well, Taylor Swift

Toen kwam het moment dat je wilde praten. Ik wilde niet weer bij jou thuis praten, want ik wist wel een beetje hoe het zou eindigen. Ik weer in tranen, natuurlijk. Jij kwam naar mij toe en we hadden in je auto gepraat. Je kon dit niet meer, je hield al weken niet meer van me. Weer iets wat je me nooit had verteld. Iets waar ik nooit iets aan kon doen. Ik vond het oneerlijk, je had me geen kans gegeven om alles beter te maken. Ik wilde niet gaan, want ik wist dat het dan de laatste keer was dat ik je zou zien. Jij wilde nog vrienden blijven, maar dat kon ik niet aan. Hoe kon ik vrienden blijven met iemand die niet hetzelfde voelde als ik voor hem? En zo ging het dus, je werd verwijderd van Facebook en zo ook uit mijn leven. Mijn hart deed ongelofelijk zeer en ik wilde je hartstikke graag terug, ondanks alle discussies die we hadden en onenigheden waar we nooit uit zouden komen.
Twee weken later kreeg ik midden in de nacht een appje waarin je zei hoe stom je was geweest enzovoort. Ik zag het pas ‘s ochtends en zo kwamen we weer aan de praat. Je had met een vriend van ons gesproken en het was een emotioneel gesprek. Maar opeens veranderde je weer van gedachten. Alle pijn kwam weer opnieuw. Alsof ik je opnieuw was verloren.

Hey, you call me up again just to break me like a promise.
So casually cruel in the name of being honest.
I’m a crumpled up piece of paper lying here
‘Cause I remember it all, all, all… too well.
Time won’t fly, it’s like I’m paralyzed by it
I’d like to be my old self again, but I’m still trying to find it

– All too well, Taylor Swift

Tweede kerstdag kwam en we zouden eigenlijk drie jaar samen zijn geweest. Heel de kerstvakantie was dan ook een moeilijke periode voor me. Uiteindelijk ging het wat beter met me. Ik vond eindelijk dat mijn leven weer leuk was. Ik begon eindelijk te denken dat ik misschien wel beter af was zonder je dan met je. Maar toen hoorde iets wat me redelijk boos maakte. Ik had er niet om gevraagd om het te horen, maar het werd mij gewoon uit het niets verteld. Jij had een nieuwe vriendin. O nee, dat feit maakte me niet boos. Ik was wel zo ver dat het mij niet heel veel meer uitmaakte of je een nieuwe vriendin kreeg of niet. Nee, het was het meisje waarmee je een relatie kreeg. Het meisje waar ik jaloers op was toen wij nog een relatie hadden. Het meisje waar ze steeds gesprekken mee had via Facebook en Whatsapp. Het meisje dat je iedere week bij een vriendengroep zag. Het meisje waarvan ik wist dat je die aantrekkelijk zou kunnen vinden. Het meisje waarbij jij zei: “Kleine kans dat ik daar ooit verliefd op zal worden. Zij heeft zoveel problemen, daar heb ik helemaal geen zin in.” Je loog tegen me. Je hebt tegen me gelogen en dat maakte me boos. Wat zou dan allemaal nog meer leugens kunnen zijn geweest? Ik blokkeerde jou op Facebook, want ik zag je steeds wel ergens terug komen.

Gelukkig keerde mijn leven ook heel snel om toen. Ik kreeg zelf een nieuwe vriend waar ik heel gelukkig nu mee ben. Hij doet dingen voor me, die jij nooit hebt gedaan. Ik durf dit nu vrijuit hier te zetten, maar ik weet ook wel dat ik dat nooit bij jou zo er in zou wrijven. Hij liet me alles vergeten, maar het enige wat me toch wel een beetje dwars zat was dat. Uiteindelijk hoorde ik dat het uit was tussen jou en dat meisje. Opeens kwam er enorme opluchting, alsof ik het nu wel volledig kon accepteren. Ik kon jou zelfs deblokkeren op Facebook. Het maakte me echt allemaal niet meer uit. Toen zag ik je ook nog op een festival waar ik was met mijn vriend. Ik zag je en ik voelde niks. Natuurlijk wel even spanning, omdat dat de eerste keer was dat ik je zag sinds je het had uitgemaakt. Maar ik voelde geen liefde meer voor je. Helemaal niks meer. Het is fijn om die bevestiging te krijgen. Natuurlijk weet ik ook wel dat ik van mijn vriend nu hou en voor de volledige 100% voor hem ga en dat hij geen rebound is, maar toch is die bevestiging fijn. Ik hoef er nooit meer aan te twijfelen dat ik ooit nog iets voor je zal voelen.

Stiekem heb ik een theorie waarom het uit is met dat meisje. Dat zal ik ook nooit aan je toegeven. Maar ik ken je en ik heb wel het idee dat dit de waarheid is. Je mistte iemand die er voor je was en altijd voor je klaar stond. Iemand waar je mee kon praten. Iemand die je aandacht gaf. Zij deed dat en ze zag er naar jouw voorkeur uit. Zij was het eerste en beste wat je kon krijgen en je nam het aan. Ik denk dat je je toen realiseerde dat dit hem toch niet echt was en hem ook niet zou worden en dat je het dus hebt uitgemaakt.

Ik denk niet dat vriendschap er nog meer in zit voor ons. Ik zou zelf niet je aanspreken, omdat ik niet het idee heb dat ik daar nog iets mee win. Ik heb niet het idee dat jouw vriendschap nog een toevoeging zal zijn aan mijn leven, want ik zie de discussies zo weer opnieuw beginnen. Ik weet niet of je me hebt gezien tijdens het festival, maar ik denk het wel. Stiekem hoop ik ook dat je hebt gebaald toen je me zag. Dat je baalde dat je me hebt laten gaan. Ik ben wel benieuwd hoe het gesprek zou verlopen als je me zou aanspreken. Maar dat zullen we allemaal waarschijnlijk nooit weten, want dit zal ik je nooit vertellen.

Groetjes, Amanda

50765

Foto: google

Nieuwe thema

Ik heb even snel het thema maar eens aangepast. Heb zelf de header gemaakt, maar ben eigenlijk nog niet helemaal tevreden. Photoshop die wordt ook panisch als ik een lettertype wil gebruiken dus ik moet nog even kijken hoe ik dat eens ga oplossen. Het is daarom ook een tijd geleden dat ik even ging zitten om te photoshoppen. Layouts maken heb ik een tijd geleden ook achter me gelaten, omdat ik alleen iframes kon maken. Dit is net iets overzichtelijker vind ik. Eens zien hoe lang ik het volhoud met deze layout!