Eternal Future

Drukte om me heen

Oké, ik ben nog niet aan het stressen. Met nadruk op nog niet. Maar ik heb wel inmiddels genoeg te doen met genoeg deadlines.

– Maandag moet ik een deel van mijn bekwaamheidsdossier inleveren (ben ik vandaag aan begonnen en is nog lang niet af).
– Maandag ga ik repeteren voor de docentenmusical op mijn stage. Vier liedjes en een paar regels tekst. De tekst ken ik voor de helft en van de liedjes alleen de refreinen.
– Maandag en dinsdag les geven dus die moeten voorbereid zijn. Ik heb ze bijna allemaal gekopieerd, maar verder dan sorteren is het nog niet gegaan.
– Vrijdag surprises op stage. Surprise, check. Gedicht, ehm… geen check.
– Volgende week dinsdag, inleveren van methode en resultaten van mijn scriptie en verbetering van mijn inleiding (again). Morgen ga ik met groepsgenoten naar de analyses kijken op SPSS dus hopelijk kom ik op die manier wat verder ermee.

En tussendoor nog proberen een leven te hebben. Morgen een feestje van een vriend. Volgende week concert. Zaterdag werken. Vriend ondertussen nog proberen te zien. Toch nog maar 1x per week naar de sportschool gaan (bah). Vandaag naar de kapper geweest, want dat was echt nodig. Ik heb wat dingen die ik online wil gooien, maar dat moet helaas toch echt even wachten.

Epische speurtocht

rokjeVorige week zag ik een rokje hangen in Dordrecht. Alle maten hingen er behalve maat 38. Diezelfde week kwam ik op de terugweg naar huis langs Zuidplein dus keek ik snel of hij daar hing. Daar was het rokje nergens te bekennen dus zo begon gisteren mijn epische zoektocht naar het rokje.

Nadat ik in Leiden voor mijn scriptie was, ging ik naar Dordrecht om te kijken of hij toevallig niet was aangevuld. Helaas, nog steeds alle maten behalve mijn maat. Ik vroeg aan een medewerker of hij toevallig nog achter lag, maar dit was ook niet zo. Uiteindelijk vroeg ik of hij nog binnen zou komen, aangezien ik hem helemaal niet op Zuidplein zag liggen. De vrouw keek in de computer en de voorlopige bestelling stond op 1 januari dus dat schoot ook niet op.

Ik wilde het nog niet opgeven dus ging ik naar Rotterdam Alexandrium om daar te kijken. Weer alle maten behalve die van mij. Ik zag een mevrouw zonder jas steeds heen en weer lopen en dingen ophangen en pakken dus ik dacht ‘Die mevrouw zou hier vast werken!’. Mooi niet dus. Uiteindelijk toch iemand te pakken gekregen die er wel werkte, maar het rokje was ook daar niet op voorraad. Nog steeds gaf ik het niet op en ging ik door naar Vlaardingen. Eenmaal bij de winkels aangekomen, vond ik snel waar ik heen moest en zocht ik naar het rokje. Alleen maat 42. Niks op voorraad. Werd ook niet meer besteld.

Eigenlijk wilde ik het opgeven, maar toch besloot ik om nog naar Spijkenisse te gaan. Dat was een avontuur op zich, want ik was daar nog nooit geweest en de winkels lagen niet direct naast de metro en de batterij van mijn mobiel wilde het bijna gaan begeven. Na even zoeken toch gevonden en na wat rondkijken zag ik het rokje hangen. In spanning keek ik welke maten er hingen, want dit was mijn laatste kans. Het moest niet gekker worden, er hingen twee rokjes met maat 38! Even passen en toen meteen naar de kassa gerend.

Daar heb ik ook mijn verhaal maar even gedaan over mijn zoektocht. Conclusie: met het artikelnummer op het kaartje had ik ook naar filialen kunnen bellen. (Dus heel erg bedankt mevrouw in Dordrecht dat dit vermeld wordt als je merkt dat ik al aan mijn zoektocht was begonnen!)

Al met al heb vond ik dit toch wel een epische zoektocht, want er zat een goed einde aan. Ik kan niet iedere dag vertellen dat ik een tocht door (voor mijn gevoel) heel Zuid-Holland maak. Opgeven doe ik in ieder geval niet!

Samenwerken

Over het algemeen vind ik samenwerken prettig. Je staat er in ieder geval niet alleen voor. Op sommige momenten is het helaas alleen maar één grote frustratie. En zo’n moment was weer eens aangebroken. Vorige week ging ik met mijn mentor en haar duo-partner in gesprek over de kinderen in onze klas. Deze week zijn namelijk ouderavonden dus dan is het fijn om de kinderen besproken te hebben. Ik moest voor vandaag nog met twee meiden een presentatie in elkaar zetten. Ik kon woensdagochtend, donderdag en vrijdag. Maar die andere twee meiden konden eigenlijk alleen woensdagmiddag. Ik zou dus na mijn gesprek naar Leiden gaan om met die meiden de presentatie te maken. Toen zei er eentje dat ze om half 4 een afspraak had. Ik had pas het gesprek op stage om 1 uur dus dat werd nogal krap maar ik zou het proberen. Het was al half 4 en ik was nog niet klaar. Het andere meisje wilde 4 uur weg dus dat ging hem ook niet meer worden. Ik zei dat ik de presentatie thuis wel verder zou maken.

Ik kwam thuis en zag het mailtje dat ze hadden gestuurd. Conclusie: ze hadden de tekst opgeschreven die in het filmpje voor kwam, wat tips, 1 stelling en twee linkjes. Dat hebben ze dus in iets meer dan een uur tijd met z’n tweeën gedaan. Eerlijk gezegd vond ik dat bizar weinig, maar goed ik ging gewoon verder. Ik heb er anderhalf uur aan gezeten om de presentatie te maken en discussievragen te bedenken, theorie eraan te koppelen en extra dingen erin toe te voegen. Ik vroeg of die meiden ernaar wilde kijken woensdagavond. Als ze ideeen hadden wilde ik dat best werken. Ook vroeg ik of er nog een motivatietheorie bij kon. Een van de twee kwam toen ermee dat er twee typfouten in zaten en meer heeft ze ook niet gezegd. Ik heb 3 keer gevraagd of ze ernaar wilden kijken. Op zondag kreeg ik van het andere meisje pas een mailtje dat ze de motivatietheorie goed vond en dat was het ook weer. Ik heb het afgemaakt en gezegd dat ze maar de tekst moeten verdelen. Ja, ik was het goed zat. Beter gezegd nog, ik ben het nog steeds zat. Om half 2 moet ik met hun presenteren en ik heb er totaal geen zin in. Ik doe het gewoon en dan vind ik het ook wel weer goed. Laat het samenwerken maar weer zitten de volgende keer.

Bovengemiddeld

Vandaag was mijn stagebezoek. Ik was extreem nerveus, zoals altijd. Mijn vriend had van tevoren al gevraagd of ik anders bij hem wilde blijven slapen. Heel fijn dus, want dat was ook wel even nodig. Ik keek er zo enorm tegenop. Mijn vriend had ook beloofd dat we uit lunchen zouden gaan als het goed ging (en ook als het slecht ging). Mijn mentor stond in de file dus die kwam iets later. Mijn stagebegeleidster was daarentegen vroeg dus die was er al om half 9 in plaats van kwart voor 9. Uiteindelijk ging ze na de uitleg bespreken met mijn mentor en daarna kwam ze mij halen. Het eerste wat ze zei dat ze vond dat ik bovengemiddeld ben. Hartstikke fijn dus! Ik hoor graag dat ik bovengemiddeld ben! Juist mijn ordehandhaving is bovengemiddeld. Ze vond het vreemd dat ik daar vroeger zoveel problemen mee had. Ze had maar twee kleine puntjes, maar dat was het wel. Ik ben dus nu echt enorm opgelucht. Ze komt pas in januari weer dus voorlopig kan ik er weer tegenaan. Daarnaast geeft het me ook meer motivatie voor het lesgeven. Ik vind het weer hartstikke leuk zo!

Boekenfestijn

IMG_20141030_160508

Donderdagochtend besloot ik om spontaan naar het Boekenfestijn in Eindhoven te gaan. Ik had toch vrij en reizen met het ov is gratis, dus waarom niet. Mijn voorraad boeken was op dus ik had een ernstig tekort. Op de terugweg stond ik wel vast in the middle of nowhere (Gilze-Rijen) vanwege een brand in Breda. Een twee uur omweg genomen via Geldermalsen met de Arriva trein. Om het verhaal nog erger te maken, toen ik in de bus wilde stappen scheurde één van de hengsels van mijn tas los waar mijn boeken in zaten. Daarnaast kwam ik in de bus erachter dat ik in de verkeerde bus zat. Gelukkig was ik niet de enige die verkeerd zat dus had de buschauffeur geregeld dat de juiste bus bij een halte even zou wachten op ons. Maar om het positief te houden: ik had genoeg bij me om te lezen! Thuis kwam ik er wel achter dat ik deel 14 van xxxHolic al had. Gelukkig was dat niet heel veel geld waard dus dat scheelt.
Ik heb in ieder geval 3 delen van the Vampire Diaries kunnen bemachtigen, 8 delen van True Blood, 5 delen van de Morganville series en nog wat losse boeken. Ik ben in ieder geval goed geslaagd!